ma_am

แม่. . . ไม่เคยหลอกให้เราหลงรัก
เพราะเราเต็มใจรักแม่ โดยไม่ต้องหลง

              แม่. . . อาจเคยตีเราให้เจ็บ แต่ไม่เคยทำให้เราเจ็บหัวใจ
แม่. . . ส่งเสียเรา แต่เราต้องส่งเสียแฟน

แม่. . . ไม่เคยบอกเลิก
              แม่. . . เป็นแบงค์ส่วนตัวที่เวลากู้ไม่เคยคิดดอกเบี้ย 
และไม่ค่อยทวงคืน

              แม่. . . เห็นเราเดินแก้ผ้าตั้งแต่เล็ก โดยไม่เคยติเรื่องรูปร่าง
              แม่. . . เป็นคนที่เห็นเราดีกว่า แฟนของแม่เสมอ
              ขอหอมแม่ไม่ยากเท่าขอหอมแฟน

              แม่. . . ยอมตัดสะดือตัวเองเพื่อให้เราเกิดมา
              แม่. . . สอนให้เราพูดได้ เพื่อจะไปบอกรักแฟนตอนโต
              แม่. . . ยอมเป็นยายอ้วนลงพุงตั้ง 9 เดือน
              เพื่อให้เราอาศัยอยู่ข้างใน

ขอให้แม่มีความสุขมาก ๆ ร่างกายสุขภาพแข็งแรง พวกเรารักแม่
และขอโทษในทุกสิ่งที่พวกเราทำผิด แม่ยกโทษให้พวกเราด้วยนะค่ะ เหอะๆๆ

“ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน
เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้

คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆด้วย
เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ
. . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
. . . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ
. . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้
ก็คงจะต้องเดิน  . . . อย่างระมัดระวัง
. . . และก้าวให้ได้จังหวะ  . . .  ที่เหมาะสม



แต่เมื่อถึงเวลา . . . ที่ความรักผิดหวังหรือจบลง
ความรัก . . . ก็จะเดินช้าลง
บางทีอาจจะช้า . . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลัง

เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ
จะเดินไม่ถนัดนัก  . . . ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผลที่เกิดจากการหกล้มหาย
แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ

ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ
ช้าบ้าง  . . . เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ
วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆ

ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง
แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน
ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป

เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน
เราจึงต้องก้าวตาม . . . อย่างระมัดระวัง
จะหกล้มบ้าง จะสะดุดบ้างก็ต้องพยายามลุกขึ้น
. . . และกลับมาเดินต่อไป ให้ได้ . . .

“ความรัก” กับ “ ความแค้น”
สองสิ่งนี้ . . . มันไม่เคยอยู่รวมกัน
. . . มันไม่เคยเข้ากันได้

คล้าย . . . "น้ำ" กับ "น้ำมัน"
เมื่อนำมาเทรวมกัน . . . ก็ไม่มีทางกลืนกินเป็นเนื้อเดียว
แต่ . . . มันกลับเป็นของคู่กัน

เมื่อความรัก . . . จากไปอย่างไม่ดีนัก
ครั้งหนึ่ง "เคยรัก"
. . . รักที่เขาเป็นเขา ในแบบที่เราอยากให้เป็น

ครั้งนี้ "แค้น" เพราะเกลียด ที่เขากลับมาเป็นตัวของตัวเอง
. . . แสดงตัวตนที่แท้จริงออกมา
อย่างที่เขาว่า . . . กันว่า "ทั้งรัก ทั้งแค้น" นั่นเอง

คิดถึงสิ่งที่เขาเคยเป็นนั่น คือ . . . รัก
คิดถึงสิ่งที่เป็นอยู่ นั่น คือ  . . . เกลียด
สลับไปสลับมา จนเป็นความสับสน

แต่ . . . ความรักที่มี . . . มันก็คงอยู่ที่เดิมของมัน
อยู่ในแก้วน้ำใส . . . อย่างสงบนิ่ง
แล้วความแค้น . . . ที่เกิดจากความเกลียด
. . . ก็ถูกเทเติมเต็ม จนทับถมความรักที่มีอยู่ . . .
เป็นของคู่กัน . . . เพื่อรอ . . .
วันหนึ่งเราจะกลับมาคิดถึงมันอีก

วันนั้น . . . อาจเป็นวันที่ . . . ความรักกับความแค้น
กลายเป็นตะกอน . . . อยู่ก้นแก้ว
. . . แล้วก็เป็นได้ . . .